Pediatryczny Zespół Ekspertów ds Programu Szczepień Ochronnych
Zasady wykonywania szczepień
Szczepienia w chorobach przewlekłych
Program szczepień ochronnych
Profilaktyka zakażeń w stanach zaburzonej odporności
Bezpieczeństwo szczepień ochronnych
Ruchy antyszczepionkowe
Konsultacyjne poradnie szczepień
Kontakt
www.immunologia.czd.pl
Dla rodziców
Pediatryczny Zespół Ekspertów ds. Programu Szczepień Ochronnych
Piątego stycznia 2007 r. zarządzeniem Ministra Zdrowia profesora Zbigniewa Religi, powołany został
Pediatryczny Zespół Ekspertów ds. Programu Szczepień Ochronnych (Dziennik Urzędowy Ministerstwa Zdrowia Nr
1, poz. 3 z 2007). Zgodnie z tym zarządzeniem Pediatryczny Zespół Ekspertów ds. Programu Szczepień
Ochronnych (PZEsPSO) stał się niezależnym organem doradczym Ministra Zdrowia. W skład Zespołu wchodzą
pediatrzy reprezentujący różne specjalności szczegółowe, większość z nich to członkowie Polskiego Towarzystwa
Wakcynologii (tabela 1). We wrześniu 2006 roku podjęli decyzję o
wspólnym występowaniu w sprawach dotyczących szczepień ochronnych, aby w ten sposób mieć większy wpływ na
dokonywanie szybszych zmian w profilaktyce tych chorób zakaźnym, które stanowią zagrożenie dla życia i zdrowia
dzieci.
bieżąca analiza sytuacji epidemiologicznej w Polsce i na świecie oraz obciążeń systemu opieki zdrowotnej
w Polsce z powodu zachorowań na choroby, którym można zapobiegać za pomocą szczepień
analiza dostępnych preparatów szczepionkowych - ich tolerancji, bezpieczeństwa oraz skuteczności
analiza międzynarodowych regulacji w zakresie szczepień ochronnych
opracowanie lub opiniowanie założeń i propozycji zmian PSO oraz przygotowanie rekomendacji dla osób
decydujących o finansowaniu PSO
opracowywanie lub opiniowanie projektów legislacyjnych w zakresie szczepień ochronnych
opracowanie lub opiniowanie założeń długofalowej strategii szczepień ochronnych w Polsce
Do ważnych zadań PZEdsPSO należy między innymi identyfikacja potrzeb modyfikacji PSO, w tym wprowadzenia nowych
szczepień i sposobu ich realizacji, rekomendowanie tych zmian decydentom wraz z ich uzasadnieniem (analiza
efektywności klinicznej i kosztowej) i określeniem siły rekomendacji oraz ustalenia priorytetów kolejności ich
wprowadzania.
Osoby podejmujące decyzje na podstawie rekomendacji przedstawionych im przez Zespół (np. o finansowaniu
określonych szczepień jako masowych lub wyłącznie w grupach ryzyka lub ich wprowadzeniu do PSO tylko jako
zalecanych) powinny wiedzieć, w jakim stopniu mogą na tych rekomendacjach polegać, czyli jak mocno są one
uzasadnione i czy są wiarygodne. Liczbę błędnych lub spornych decyzji zmniejsza formułowanie zaleceń i
podejmowanie związanych z nimi decyzji według przejrzystych i jawnych zasad. PZEdsPSO w określaniu siły
zaleceń opracowywanych na potrzeby PSO wykorzystuje zalecenia opracowane przez międzynarodową grupę ekspertów
GRADE (Grades of Recommendation, Assessment, Development, and Evaluation (GRADE) Working Group: Ocena jakości
danych i klasyfikacja siły zaleceń (Med. Prak., 2004; 10: 160-166).
Nieformalną działalność Zespół podjął w roku 2005. Pierwszy, opracowany projekt zmian dotyczył szczepień
przeciwko gruźlicy oraz profilaktyki odry, świnki i różyczki. W całości został uwzględniony w PSO na 2006 rok
(p. Med. Prakt. Supl. Szczepienia 1/2006, s. 40-44).
Zapoczątkowane przed 3 lat zmiany oraz kolejne wprowadzane projekty do PSO są wynikiem szerokiej współpracy
PZEdsPSO z Głównym Inspektorem Sanitarnym, Departamentem Polityki Zdrowotnej Ministerstwa Zdrowia oraz
Instytutem Gruźlicy i Chorób Płuc.
Korzystne zmiany w profilaktyce przeciwgruźliczej w Polsce Gruźlica w Polsce
Polska należy do krajów o średniej zapadalności na gruźlicę (TB). Obecna sytuacja epidemiologiczna w Polsce wg
danych Instytutu Gruźlicy w Warszawie wskazuje na dalszy spadek zachorowań. W 2006 roku zapadalność na TB w
całej populacji wynosiła 22,5 zachorowań na 100 000 mieszkańców, w porównaniu do 24,3 na 100 000 w 2005 r.
W grupie wiekowej od 1-14 roku życia zanotowano 69 zachorowań. Współczynnik zapadalności na TB w tej grupie
to 1,1 na 100 000, Gruźlica wieku dziecięcego w Polsce to nadal niewielki odsetek w porównaniu z liczbą
zachorowań u osób dorosłych. Od wielu lat liczba zaszczepionych noworodków, szczepionką BCG jest wysoka,
obejmuje średnio ponad 94% noworodków. Szczepionka BCG, stosowana w od ponad 50 lat w PSO zawierająca podtyp brazylijski prątka BCG produkowana
jest przez WSiSz w Lublinie. Podtyp brazylijski (Moreau) uznany jest za bezpieczny, a liczba odczynów
niepożądanych jest stabilna i przewidywalna. Jak wynika z liczby zarejestrowanych w Polsce ciężkich,
niepożądanych odczynów poszczepiennych, podtyp brazylijski jest co najmniej 10-krotnie mniej reaktogenny od
szczepionek zawierających podtyp Kopenhaga (Emerg. Iinfect. Dis., 2007, May; 13(5): 799-801, Centr Eur J
Immunol. 2007 w druku).
Zmiany szczepień przeciwko gruźlicy w PSO zapoczątkowane w 2006
PSO zaleca tylko jedną dawkę szczepionki BCG, podawaną w Oddziale Noworodkowym w ciągu pierwszych 24 godzin po
urodzeniu. Szczepionka BCG zapobiega zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i rozsianej postaci zakażenia u
niemowląt. Potwierdza to metaanaliza wyników obserwacji klinicznych, wykazując że jedna dawka BCG znamiennie
zmniejsza ryzyko zachorowania na: rozsianą TB, zapalenie TB opon mózgowo-rdzeniowych oraz zgony z powodu TB.
Odporność po jednej dawce utrzymuje się co najmniej 15 do 20 lat. Z tego powodu nie należy w żadnym przypadku
opóźniać szczepień BCG, z wyjątkiem uzasadnionych przypadków. Zmiany w PSO są zgodne z rekomendacjami Światowej
Organizacji Zdrowia (WHO), które zaleca jednorazowe szczepienie BCG w okresie przed ekspozycyjnym, czyli
najlepiej zaraz po urodzeniu.
Dalsze istotne zmiany w PSO w 2006 roku to rezygnacja z rewakcynacji BCG w 12 miesiącu życia w przypadku braku
blizny poszczepiennej, rezygnacja ze szczepień osób szczególnie narażonych na zakażenie prątkiem gruźlicy,
zniesienie obowiązku wykonywania prób tuberkulinowych, które zgodnie ze swym przeznaczeniem powinny być
stosowane wyłącznie w przypadku podejrzenia zakażenia prątkiem gruźlicy.
Szczepienie przeciwko gruźlicy w Oddziałach Noworodkowych - istotne zmiany ułatwiające ich wykonywanie -
PSO na 2007
Zapis dotyczący szczepienia BCG w ciągu 24 godzin po urodzeniu brzmi obecnie: Szczepienie noworodków przeciw
gruźlicy powinno być wykonane jednocześnie ze szczepieniem wzw typu B lub w dowolnym momencie, przed wypisaniem
do domu.
Powyższa zmiana podyktowana jest niedogodnością wykonywania szczepienia BCG w trybie indywidualnch podań.
Szczepionki BCG są dostępne w opakowaniach 10- cio dawkowych. Znacznym ułatwieniem pracy personelu będzie
zaszczepienie wszystkich noworodków przebywających w oddziale, w tym samym czasie. Zmiana ta jest spełnieniem
postulatów lekarzy i pielęgniarek pracujących w oddziałach noworodkowych. Nie mają w tym przypadku znaczenia
odstępy między szczepieniami, gdyż zgodnie z przyjętymi zasadami między podaniem dwóch różnych szczepionek, w
tym przypadku wzw typu B oraz BCG odstępy te mogą być dowolne. Informacje o odstępach między szczepieniami
została zamieszczone w PSO, części G. Organizacja szczepień.
Szczepienia przeciwko odrze, śwince i różyczce - PSO 2006
PZEdsPSO wnioskował o wprowadzenie drugiej dawki szczepionki MMR do PSO. Zgodnie z rekomendacjami Zespołu w PSO
uwzględniono optymalny wiek podania drugiej dawki. Od rok 2006 w PSO obowiązuje dwudawkowy schemat szczepień
przeciwko odrze, śwince i różyczce. Poza wcześniej wprowadzonym szczepieniem MMR w 13-15 m.ż., dawkę
przypominającą szczepionki skojarzonej MMR zaleca się w 10 rok życia zarówno dla dziewcząt jak i chłopców.
Szczepienia przeciwko Haemophilus influenzae typ b (Hib) dla całej populacji niemowląt - w obowiązkowym
PSO na 2007 rok
Zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanych przez Hib stanowią 21% wszystkich zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych
w Polsce. Wysokie nosicielstwo bakterii, powyżej 40% dotyczy zarówno dzieci w domach dziecka, uczęszczających do
żłobków i przedszkoli i pozostających w domu.
Metaanaliza licznych badań klinicznych potwierdza spadek zachorowań na inwazyjne zakażenia wywołane przez Hib,
a nawet przypadki całkowitego ich wyeliminowania w USA i Europie. Te przedłożone przez PZEdsPSO argumenty oraz
fakt, że jesteśmy ostatnim krajem w Europie, który nie stosuje masowych szczepień przekonały Pana Ministra
Religę o konieczności zdobycia dodatkowych środków. PSO na 2007 rok wprowadza powszechne szczepienia niemowląt:
trzy dawki szczepienia podstawowego w pierwszym roku życia (2-6 miesiąc) i dawka przypominająca w drugim roku
życia.
Szczepienia przeciwko Rota wirusom dla całej populacji niemowląt - w części szczepień zalecanych,
nie refundowanych w PSO na 2007 rok
W Polsce Rota wirusy są główną przyczyną ostrej biegunki o ciężkim przebiegu wśród dzieci do 5 r.ż.
( J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr., 2003; 36: 540). Szczepionka przeciwko Rota wirusom jest zalecana w PSO na
2007 dla wszystkich niemowląt od 6 do 24 tygodnia życia, z wyjątkiem pierwotnych i wtórnych niedoborów
odporności.
Propozycje dalszych zmian dotyczące szczepień BCG w PSO na 2008
Proponowana zmiana dotyczy tych dzieci, które dotychczas były nie szczepione. Badania przeprowadzone w klimacie
umiarkowanym wykazały, że jedna dawka szczepionki BCG przynosi korzyści także, gdy podana jest dotychczas nie
szczepionym dzieciom przed ukończeniem 15 lat. Na tej podstawie, w propozycjach zmian w PSO na 2008 rok PZEdsPSO
zaleca w indywidualnych przypadkach nie szczepionych dotychczas dzieci, szczepienie BCG do ukończenia 15 roku
życia.
Propozycja refundacji szczepień przeciwko Inwazyjnej Chorobie Pneumokokowej (IchP) oraz ospie wietrznej w
grupach ryzyka - PSO 2008
Dane epidemiologiczne o częstości występowania IChP w populacji polskiej, wg badań Narodowego Instytutu Zdrowia
to ok. 20 zachorowań / 100 000, liczba ta jest znacznie zaniżona i wynika braku przeprowadzania w dostatecznej
ilości badań bakteriologicznych. Polskich danych co do częstości występowania IchP w grupach osób z obniżonej
odporności nie ma. Wysokie ryzyko IChP w występuje w grupach osób z niedoborami immunologicznymi wynosi 150
zachorowań / 100 000 / rok . Dzieci z grup ryzyka do lat 5 narażone są w sposób szczególny na kalectwo lub
zgon w przebiegu IchP. Polska Grupa Robocza ds. Inwazyjnej Choroby Pneumokokowej oraz PZEdsPSO określiły zakres
chorób, zagrożonych w sposób szczególny ryzykiem powikłań i zgonów w przebiegu IChP (tabela 2).
Szczepienia przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego - propozycja wprowadzenia do części szczepień
zalecanych nie refundowanych w PSO na 2008 rok
Zakażenie ludzkim wirusem brodawczaka może być przyczyną raka szyjki macicy, który jest trzecią w kolejności
przyczyną zgonów z powodu nowotworów u kobiet w Polsce. Szczepienie zalecane jest u dzieci i młodzieży w
wieku 9-15 lat oraz dziewcząt i kobiet w wieku 16-26 lat.
Propozycja zastąpienia żywej szczepionki przeciwko zakażeniu wirusem polio (OPV), w 6. rok życia
szczepionką inaktywowaną (IPV) w obowiązkowym PSO na 2008
Programu Wykorzenienia Poliomyelitis na Świecie zapoczatkowany przez WHO w 1988 roku zakładał całkowitą
likwidację dzikiego wirusa Polio. W Polsce od 1982 nie zarejestrowano żadnego przypadku zachorowania na
poliomyelitis wywołanego przez dziki wirus. Polska jako uczestnik Programu Wykorzenienia Poliomyelitis
na Świecie realizuje założenia programu wykazując stały, wysoki odsetek szczepionych dzieci, monitorowanie
ostrych porażeń wiotkich oraz zastąpienie OPV szczepionką IPV. W PSO na 2008 rok PZEdsPSO proponuje zastąpienie
żywej szczepionki OPV, w 6. rok życia szczepionką inaktywowaną IPV.
Ostatnie 3 lata to okres dokonujących się niezwykle szybko zmiany w polskim PSO. Obecny PSO zbliża nas do
europejskich standardów w zapobiegania chorobom zakaźnym. Wzrost zachorowań na istniejące już choroby zakaźne,
pojawianie się nowych bardziej zjadliwych szczepów bakteryjnych, czy wzrost zakażeń wirusowych to wyzwania
wymuszające nowe zmiany w PSO. Coraz pilniejsza jest potrzeba wprowadzenia szczepionek wysokoskojarzonych.
Dalsza modernizacja PSO będzie jednak możliwa jedynie wówczas, gdy na jego ostateczny kształt będzie miało
wpływ szersze gremium specjalistów z różnych dyscyplin medycznych, przede wszystkim jednak pediatrów,
którzy są bezpośrednio zaangażowani w jego realizacje.
PZEdsPSO uznaje jako pilne następujące zmiany w PSO:
Refundacja szczepień przeciwko inwazyjnej chorobie pneumokokowej oraz ospie wietrznej w grupach ryzyka
Współpraca z Instytutem Gruźlicy w opracowywaniu bieżącej strategii szczepień BCG
Wprowadzenie zaleceń dla szczepionki HPV, w części szczepionek zalecanych nie refundowanych
Refundacja wysokoskojarzonych szczepionek w obowiązkowym kalendarzu szczepień
Wycofania żywej szczepionki Polio z PSO
Opracowanie optymalnej strategii szczepień przeciwko zakażeniu Neisseria Meningitidis typ C
Tabela 1. Pediatryczny Zespół Ekspertów ds Programu Szczepień Ochronnych
Przewodnicząca doc. dr hab. med. Anna Dobrzańska - Konsultant Krajowy w dziedzinie Pediatrii; Klinika Patologii i
Intensywnej Terapii Noworodka, Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka" w Warszawie
Wieceprzewodnicząca prof. dr hab. med. Ewa Bernatowska - Ekspert WHO, Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Immunologii, Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka" w Warszawie
Członkowie prof. dr hab. med. Jacek Wysocki - Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Wakcynologii; Kierownik Katedry Profilaktyki Zdrowiotnej AM w Poznaniu
prof. dr hab. med. Krystyna Wąsowska-Królikowska - Klinika Gastroenterologii i Żywienia Dzieci UM w Łodzi
dr hab. med. Teresa Jackowska - Przewodnicząca Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego; Klinika Pediatrii, Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w Warszawie
dr med. Hanna Czajka - Wojewódzka Przychodnia Konsultacyjna ds. Szczepień, Specjalistyczny Szpital Wojewódzki im. Jana Pawła II w Krakowie
dr med. Paweł Grzesiowski - Kierownik Zakladu Profilaktyki Zakażeń i Zakażeń Szpitalnych, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego
dr med. Ryszard Konior - Ordynator Oddziału Neuroinfekcji, Specjalistyczny Szpital Wojewódzki im. Jana Pawła II w Krakowie
dr med. Jacek Mrukowicz - Dyrektor Polskiego Instytutu Evidence Based Medicine w Krakowie, Redaktor Naczelny "Medycyny Praktycznej" i suplementu "Szczepienia"
dr med. Leszek Szenborn - Katedra i Klinika Pediatrii i Chorób Infekcyjnych AM we Wrocławiu